Co to jest BMX?

BMX to zarówno nazwa roweru jak i dyscypliny sportowej wykonywanej z jego użyciem. Nazwa pochodzi z języka angielskiego od wyrażenia bicycle motorcross. Kolarstwo BMX zostało zapoczątkowane w USA w latach 70. XX w. Rowery mają dowolny typ konstrukcji, masę i kształt, jednak te wykorzystywane w profesjonalnych zawodach charakteryzują się ujednoliconymi cechami: 20- lub 24-calowe koła, wzmocniona i bardzo uproszczona konstrukcja, często też brak hamulców.

W trakcie zawodów częstym zjawiskiem są drobne wypadki, jednak dzięki odpowiedniej ochronie zawodników oraz stosunkowo niskiej prędkości rzadko dochodzi do poważniejszych urazów.

Zawody BMX

Kolarstwo BMX uprawia się na torach ziemnych ze sztucznie zbudowanymi przeszkodami. W jednej turze zawodów przełajowych jednocześnie startuje ośmiu zawodników. Pokonują oni tor o długości 300-400 m. Inną dyscypliną jest tzw. freestyle. Cieszy się on długą tradycją, a zawody rozgrywają się corocznie z okazji festiwalu sportów ekstremalnych X Games. Nie jest on zbyt dobrze znany w Polsce, lecz za granicą cieszy się sporą popularnością.

UCI BMX Supercross, czyli Puchar Świata w tej dziedzinie, to niezwykle prestiżowa impreza, którą charakteryzuje podniesiona poprzeczka w poziomie trudności zawodów – rampa startowa jest 8-metrowa, a przeszkody większe. W UCI BMX Supercross mogą brać udział tylko osoby, które ukończyły 16 lat.

W 2008 roku w Pekinie na Igrzyskach Olimpijskich BMX pojawił się jako dyscyplina olimpijska. Pierwszymi zwycięzcami zostali Łotysz Māris Štrombergs oraz Francuzka Anne-Caroline Chausson.

Dyscypliny BMX

Współcześnie wyróżnia się różne dziedziny BMX.

Flatland

Akrobacje zawodnicy wykonują na płaskim terenie (najczęściej asfaltowym), stojąc na pegach, pedałach lub wpędzając w ruch koło poprzez pocieranie nogą opony. Rowery do flatlandu mają krótką bazę kół, węższe opony, widelce z zerowym lub małym wyprzedzeniem, węższe mostki i pegi z papierem ściernym lub szorstkim wzorem. Zazwyczaj nie mają hamulców, lub posiadają tylko przedni.

Akrobacje charakterystyczne dla tej dyscypliny to m.in.:

  • Rolling – jazda na wprost,
  • Spinning – obrót do przodu lub to tyłu,
  • Turbiny – obrót z regularnym zmienianiem kierunku,
  • Scuffing – obrót do przodu lub do tyłu z napędzaniem koła poprzez pocieranie butem o oponę.

Dirt jumping

Polega na wykonywaniu w powietrzu akrobacji po wcześniejszym wybiciu się z wyskoczni o różnych kształtach i rozmiarach. Rowery do dirt jumpingu zazwyczaj mają zamontowane hamulce (w przeciwieństwie do większości ogółu rowerów do jazdy BMX). Ponadto pojazd zbudowany jest tak, by można było szybciej nabrać prędkości, a opony mają większą przyczepność do ziemnego podłoża.

W ramach dirt jumpingu wykonuje się m.in.:

  • Backflip – obrót do tyłu o 360 stopni,
  • Superman – wyprostowanie ciała podczas lotu,
  • Barspin – obrót kierownicy o 360 stopni,
  • No foot – zdjęcie nóg z pedałów,

Street

Jest to dyscyplina polegająca na jeździe po wszelkich tworach architektury miejskiej, wykorzystująca przeszkody takie jak schody, murki, poręcze czy drzewa. W celu zapobiegania niszczeniu tych elementów krajobrazu miejskiego powstało wiele miejsc do tego przeznaczonych, czyli tzw. skateplaz.

Park

Polega na pokonywaniu przeszkód w skateparku. Sztuczki wykonywane podczas tej dyscypliny to m.in.:

  • Footjam – wskoczenie przednim kołem na półkę rampy i zablokowanie go butem,
  • Barspin – obrót kierownicy.

Vert

Jazda odbywa się na rampie przypominającej przekrojoną rurę.